Gwiazdy Morza Bałtyckiego

GWIAZDY MORZA BAŁTYCKIEGO
NARVA, 8 – 12.11.2006

W dalekiej Narvie (Estonia) po raz drugi rozegrano Turniej Mistrzów Krajów Nadbałtyckich. Na starcie imprezy stanęło 7 drużyn z 6 krajów: Litwy, Łotwy, Estonii (2 drużyny), Rosji, Finlandii i Polski. Nasz zespół reprezentowany był przez tegorocznych, złotych medalistów Drużynowych Mistrzostw Polski, drużynę Klubu Szachowego „STILON” Gorzów Wlkp. Gościnnie w naszych barwach wystąpili młodzi szachiści ze Skierniewic - Aleksandra Tarnowska i Jan Budziński ze Skierniewic.

Po zeszłorocznym triumfie ekipy z Suwałk, zespół Sankt Petersburga powołał pod broń wszystkich najlepszych młodych zawodników ze swojego rejonu, co postawiło ich w roli faworyta numer jeden do I miejsca. Końcowe tabele (tutaj można ją zobaczyć)

zdają się potwierdzać te prognozy, choć nie do końca oddają przebieg walki. W rundzie V nasi reprezentanci wydali straszną bitwę utytułowanym konkurentom z Rosji i byli bardzo bliscy uzyskania korzystnego rezultatu. Niestety, fortuna uśmiechnęła się tym razem do przeciwników. Po meczu trener drużyny z Sankt Petersburga podszedł do Aleksandra Czerwońskiego ze słowami: „bilis kak zwieri” i to chyba największy komplement.

Niekorzystny układ gier spowodował, że po zaledwie godzinnej przerwie na obiad, musieliśmy stawić czoła I reprezentacji Estonii. Pojedynek zakończył się pechowyn remisem – kilku graczy nie wykorzystało siły swoich pozycji – co ostatecznie pozwoliło nam uplasować się na III miejscu.

Impreza dobrze zorganizowana, ze wspaniałą salą gry, oprawą plastyczną, bardzo dobrymi warunkami zakwaterowania (obiady i kolacje mogłyby być nieco lepsze), na długo zapadnie w pamięć młodych zawodników. Serdeczność organizatorów - z Leonidem Pieleszewem na czele – sprawiła, że wszyscy uczestnicy zmagań wyrazili chęć ponownego uczestnictwa w „Gwiazdach Morza Bałtyckiego”. Jest tylko jeden warunek w naszym przypadku – trzeba wygrać I Ligę Juniorów…

Na zakończenie drobna dygresja – jeżdżąc od wielu lat na zawody międzynarodowe juniorów stwierdzam, że skala nagród zamyka się na ładnym medalu, dyplomie i pucharze. Czasami przytrafi się książka szachowa. W gronie znajomych i przyjaciół zaczęliśmy się zastanawiać – czy to dobrze? Cóż, z pewnością lepiej, niż rozdawać dzieciom np. odkurzacze…

Pozdrawiam,
Andrzej Modzelan